υλικά / γρανίτες

Οι γρανίτες είναι πλουτωνικά πετρώματα και από τα πιο διαδεδομένα είδη εκρηξιγενών πετρωμάτων. Στη δομή τους συμμετέχουν ορυκτολογικά συστατικά όπως ο χαλαζίας, αλκαλιούχοι άστριοι και βιοτίτης. Στην ορυκτολογική σύσταση του γρανίτη συμμετέχουν κατά περίπτωση σε μικρή αναλογία και τα ορυκτά μαγνησίτης, αιματίτης, απατίτης, ζιρκόνιο, επίδοτο και τουρμαλίνης. Οι κρύσταλλοι των ορυκτών είναι κατά κανόνα ισομεγέθεις. Άλλωστε, το όνομα του γρανίτη προήλθε από το λατινικό Granum (= κόκκος) λόγω του ειδικού ιστού που παρουσιάζει το πέτρωμα.

Τα ζωηρά χρώματα αυτού του πετρώματος, η μεγάλη αντοχή και σκληρότητα του, η εξαιρετική λάμψη και στιλπνότητα του μετά από στίλβωση, ιδιότητες που διατηρεί για μεγάλο χρονικό διάστημα εξαιτίας των πυριτικών συστατικών που περιέχει, η ομοιοχρωμία του, καθώς και η δυνατότητα χρωματικών συνδυασμών με άλλα υλικά, ανάμεσα στα οποία και τα μάρμαρα, είναι μερικά από τα πλεονεκτήματα που προσελκύουν το ενδιαφέρον αρχιτεκτόνων και διακοσμητών. Τα τελευταία χρόνια, ο γρανίτης, ένα πέτρωμα με μεγάλη ποικιλία χρωμάτων και τύπων, χρησιμοποιείται όλο και περισσότερο στη διακόσμηση εξωτερικών χώρων και σε εσωτερικές εφαρμογές κυρίως σε πάγκους κουζίνας, σε μπάνια κ.ά.

Η αλήθεια σχετικά με τους γρανίτες και τη ραδιενέργεια

Η ραδιενέργεια είναι παντού γύρω μας

Είναι στον αέρα που αναπνέουμε, στο νερό που πίνουμε, στο χώμα και στις πέτρες που πατάμε και στις ηλιακές ακτίνες. Επιπροσθέτως των παραπάνω, ραδιενέργεια λαμβάνουμε και από πηγές που προέρχονται από ανθρώπινες κατασκευές, όπως οι ακτίνες-x, δομικά υλικά όπως τσιμέντο, κ.λπ.

Η ραδιενέργεια του γρανίτη δεν είναι επικίνδυνη

Από όσα γνωρίζουμε, υπάρχουν δύο τρόποι με τους οποίους τα υλικά από γρανίτη, πιθανόν να εκλύουν οποιοδήποτε ποσό ραδιενέργειας. Ο πρώτος είναι από την απελευθέρωση ελάχιστων ποσοτήτων ραδιενεργού ραδίου, το οποίο μπορεί να εισπνευστεί. Ο δεύτερος είναι από επαφή με την ίδια την επιφάνεια του γρανίτη. Και στις δύο περιπτώσεις, η ραδιενέργεια που εκλύεται είναι από την ίδια διαδικασία – φυσική ραδιενεργή αποσύνθεση ενός στοιχείου σε ένα άλλο. Συγκρινόμενο με άλλες πηγές ραδιενέργειας στο σπίτι και έξω από αυτό, ο κίνδυνος του ιδιοκτήτη από ραδιενέργεια που εκλύεται από τον γρανίτη είναι πρακτικά ανύπαρκτος. Στην πραγματικότητα, η ποσότητα του ραδίου που εκλύεται από τον γρανίτη είναι λιγότερη από ένα εκατομμυριοστό από αυτήν που ήδη υπάρχει στον αέρα του σπιτιού από άλλες πηγές.

Τα ποσοστά το πηγών ραδιενέργειας στον εσωτερικό αέρα ενός σπιτιού

• Το 69.3 % της ραδιενέργειας που υπάρχει στον αέρα του σπιτιού προέρχεται από το έδαφος γύρω από το σπίτι
• Το 18.5 % της ραδιενέργειας που υπάρχει στον αέρα του σπιτιού προέρχεται από το υπόγειο νερό
• Το 9.2 % της ραδιενέργειας που υπάρχει στον αέρα του σπιτιού προέρχεται από τον εξωτερικό αέρα
• Το 2.5 % της ραδιενέργειας που υπάρχει στον αέρα του σπιτιού προέρχεται από τα δομικά υλικά του κτιρίου
• Το 0.5 % της ραδιενέργειας που υπάρχει στον αέρα του σπιτιού προέρχεται από το δίκτυο ύδρευσης

Τα τελευταία χρόνια έχει δημιουργηθεί σύγχυση στους καταναλωτές σχετικά με τα φημολογούμενα επίπεδα ραδιενέργειας του φυσικού γρανίτη. Δυστυχώς, η προέλευση αυτών των ανησυχιών είναι οι διαφήμιση και άλλες επικοινωνιακές τεχνικές των εταιριών που κατασκευάζουν συσκευές ανίχνευσης ραδίου και τους παραγωγούς ανταγωνιστικών προϊόντων του γρανίτη. Τα επίπεδα ραδιενέργειας των προϊόντων γρανίτη, τα οποία είναι τεχνικώς μετρήσιμα, είναι στην πραγματικότητα, μικρές μηδαμινές τιμές καθορισμένων ορίων για περιβαλλοντική ασφάλεια.

Η αλήθεια του πράγματος είναι ότι ο γρανίτης είναι ένα ασφαλές προϊόν. Έχει χρησιμοποιηθεί για χιλιάδες χρόνια και η σχέση μεταξύ γρανίτη και ραδίου έχει μελετηθεί για χρόνια. Πόσο ασφαλής είναι ο γρανίτης; Έχουν αναπτυχθεί μαθηματικά μοντέλα που δείχνουν ότι ένας άνθρωπος που θεωρητικά ζήσει σε ένα σπίτι ή κτίριο φτιαγμένο εξ’ ολοκλήρου από γρανίτη, συμπεριλαμβανομένου και στο κρεβάτι στο οποίο κοιμάται, για έναν ολόκληρο χρόνο, θα είναι σε ασφαλή επίπεδα έκθεσης ραδιενέργειας.

Μελέτες δείχνουν ότι, για ένα πάγκο κουζίνας από γρανίτη, η συγκέντρωση ραδίου η εκλύεται στον αέρα του σπιτιού είναι 270,000 φορές λιγότερη από το επίπεδο του ραδίου που υπάρχει στον αέρα έξω από το σπίτι. Το μέγιστο επίπεδο ραδιενέργειας που θα λαμβανόταν από την επαφή ενός ανθρώπου που κάθεται σε ένα γρανιτένιο πάγκο για έναν ολόκληρο χρόνο, θα ήταν περίπου το ένα τέταρτο από την ετήσια ραδιενέργεια από όλες τις πηγές. Αν τώρα κάποιος στέκεται κάποια εκατοστά από τον γρανίτη (όπως όταν πλένει τα πιάτα), η ποσότητα ραδιενέργειας θα ήταν τόσο χαμηλό ώστε θα ήταν αδύνατο να το μετρήσουμε.

(Πηγή: Ινστιτούτο Μαρμάρου Αμερικής)

Γρανίτες